حمله نیروهای آلمانی به روستایی در بلاروس، فلوریای جوان را برخلاف میل خانواده‌اش روانه جنگل می‌کند تا به مبارزان خسته مقاومت بپیوندد. او در آنجا با دختری به نام گلاشار ملاقات می‌کند که او را در بازگشت به روستایش همراهی می‌کند. فلوریا پس از بازگشت به خانه، متوجه می‌شود که خانواده و هم‌ولایتی‌هایش قتل‌عام شده‌اند. بقای مداوم او در میان ویرانه‌های بی‌رحمانه جنگ، به کابوسی فزاینده و نبردی میان ناامیدی و امید تبدیل می‌شود.

ده زندانی محکوم به تبعید در سیاره خصومت‌آمیز XT-59، باید راه خود را از میان باتلاق باز کنند تا به جزایر خوشبختی، تنها منطقه امن این سیاره، برسند؛ پیش از آنکه آب‌وهوای خشن یا هیولاهای زیرزمینی همه آن‌ها را به کشتن دهند.

داستان فیلم مدت کوتاهی پس از پایان جنگ جهانی دوم در مناطق دورافتاده سیبری، در میان روس‌ها و آلمانی‌هایی با داستان‌های شخصی آسیب‌دیده و یک دگرگونی عجیب اتفاق می‌افتد: به نظر می‌رسد برندگان در حال رفتن به جلد مغلوبان هستند و بالعکس. ایگنات، تجسم تصویر بزرگ‌تر از واقعیت یک جنگجوی پیروز شوروی است که در واقع مشخص می‌شود دچار موج‌گرفتگی، بیماری و درهم‌شکستگی شده، هرچند کاملاً نابود نشده است. قطارها برای قهرمانان فیلم به یک بت و سرعت به یک جنون تبدیل می‌شود؛ آن‌ها عملاً با موتورهای بخار خود یکی می‌شوند، در حالی که ماشین‌ها نام‌های انسانی به خود می‌گیرند. قهرمانان یک مسابقه تقریباً مرگبار را در جنگل سیبری به راه می‌اندازند و جان خود و دیگران را به خطر می‌اندازند.

فیلمی جنگی که شبیه فیلم‌های جنگی معمولی نیست. اثری درباره یک آسایشگاه روانی که در پس‌زمینه جنگ چچن روایت می‌شود. داستانی از بیماران مقیم در یک آسایشگاه در طول جنگ در مرز چچن و روسیه. این بیماران پس از اینکه محل زندگی‌شان دو بار مورد تهاجم قرار می‌گیرد، باید به زندگی روزمره خود ادامه دهند و با بیماری‌های خود دست‌وپنجه نرم کنند.